APIARIO PARA PRÁCTICAS DA efa.

ESCOLA DE NOVOS ABELLEIROS

Rubén ensina un cadro introducido ó día anterior. Un quinto da cera é vella e se aproveita para iniciar a nova, pero toda ela será natural ou realizada polas propias abellas. Deste xeito sae máis rentable

Cadros revisados uns días máis tarde. Podemos observar como evoluciona e en consecuencia a crise é menor. Grazas as abellas. Animamos a que recollan os resultados para ver se hai variación significativa na producción de mel ou outros productos da colmea.

 

O mestre Rubén ensina ó presentes a maestra ou raíña da colmea. Para o observador podrá localizala con facilidade pola diferencia co resto.


Cadro vello con provisións e cera para renovar. O procedemento é o comentado nas outras imaxes.


Núclo. Ten un enxamio novo, deixamos un oco sen cadro. As consecuencias son claras: imposibilidade para manipular os dous cadros... De interese, para iniciadores, ver como ocupan os espazos libres na colmea. É voltar o sistema natural das abellas.


Visita ó apiario e explicación por parte do alumno, mestre, Rubén. Observación das pecoreadoras e parte de arriba da colmea. Igualmente dun cadro con mel da media alza. No centro efa “Fonteboa” deron a probar anacos do panal con mel e cera ós compañeiros de curso.


O mestre Rubén explica as ventaxas do veleno na propia carne. Os compañeiros presentes, no incio, tiñan un medo que se cortaba. Pasado un tempo, algún xa tiña algunha envexa e quería probar.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn